Jestes w: Home > Wiedza > OSTRE ZABURZENIA W ODŻYWIANIU

OSTRE ZABURZENIA W ODŻYWIANIU

Ujęcie pstrych zaburzeń w odżywianiu w jedną wspólną grupę ma duże znaczenie dydaktyczne: chodzi nam przede wszystkim o skojarzenie w umyśle lekarza z każdą z tych postaci chorobowych konieczności natychmiastowego i celowego działania leczniczego. Opieszałość, działanie połowiczne, oparte na niedostatecznym rozpoznaniu, może spowodować znaczne pogorszenie się stanu dziecka, nie zawsze dające się potem naprawić. Zdarza się to nawet w przypadkach przebiegających początkowo łagodnie.

Ostre zaburzenia w odżywianiu mogą wystąpić w ustroju nie-mowlęcym zupełnie zdrowym, jeśli zadziała jakaś przypadkowa szkodliwość są one jednak bez porównania częściej tylko obostrze-niem sprawy przewlekłej, epizodem przejściowym lub końcowym zaburzeń przewlekłych. Rokowanie jest oczywiście znacznie gorsze niż w pierwotnych zaburzeniach ostrych, gdyż odporność ustroju niemowlęcego była już przedtem uszkodzona w mniejszym lub większym stopniu. W takich przypadkach dochodzi też często do jednoczesnego działania dwóch lub kilku czynników etiologicznych, wymienionych w klasyfikacji: zdarza się więc np., że u dziecka znaj-dującego się w stanie hipotrofii wskutek nieodpowiedniego żywienia objawy jednego ze schorzeń ostrych występują w chwili zadziałania jakiejś innej szkodliwości, jak np. przegrzania, zakażenia itd.

Zrozumiemy też, że postępowanie lecznicze musi mieć na celu opanowanie nie tylko cierpienia ostrego, ale również i poprzedza-jącego je schorzenia przewlekłego.

Dodaj Komentarz